СТАРИКОВ Алексей Маркович (30.3.1909, Барнаул ҡ. – 17.3.1984, Өфө), Соц. Хеҙмәт Геройы (1966). РСФСР-ҙың атҡ. төҙөүсеһе (1965). 1921 й. алып Барнаул, Риддер, Рубцовск, Староконстантинов, Алматы (1939–40 йй. Ҡаҙағстан ССР-ы урман сәнәғәте халыҡ комиссары урынбаҫары), Гурьев (1941–45 йй. “Эмбанефтестрой” тресы идарасыһы) ҡҡ. эшләй. 1945 й. алып “Башнефтезаводстрой” тресы идарасыһы, 1971 й. башлап ӨНИ-лә: төҙөлөш б-са проректор, 1978–84 йй. өлкән инженер. С. етәкселегендә 3 Өфө һәм Ишембай НЭЗ-ында, Өфө химия, электролампа, текстиль быяла сүс з-дтарында цехтар һәм ҡулайламалар, һаулыҡ һаҡлау ин-ттары, учреждениелары, балалар баҡсалары, мәктәптәр, мәҙәниәт йорттары һ.б. соц. объекттар корпустары төҙөлә. БАССР ЮС-ының 7-се саҡырылыш депутаты. Ленин (1948, 1958, 1966), Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ (1944, 1957) орд. м-н бүләкләнгән. Өфөлә С. йәшәгән йортҡа мемориаль таҡтаташ ҡуйылған.

Тәрж.  Г.Ҡ. Ҡунафина

 

Яндекс.Метрика