СОКОЛОВ Николай Васильевич (21.5.1918, Тверь губ. Городок а. –  29.1.1994, Белорет ҡ.), инженер-электрохимик. Техник ф. канд. (1958). Урал индустриаль ин-тын тамамлағандан һуң (Свердловск ҡ., 1941) 1972 й. тиклем Белорет металлургия комб-тында эшләгән: 1942 й. алып цех нач. урынбаҫары, 1947 й. – нач. урынбаҫары, 1956 й. башлап производство үҙәк лаб. нач., 1966 й. – комб-ттың үҙәк лаб. нач., 1969 й. алып баш инженер. 1958–59 йй. Ҡытайҙа эшләй. С. тарафынан цинкланған, ҡатламланмай торған пружиналы, ныҡлығы юғары булған микросым һәм сымдарҙың башҡа төрҙәрен, металлокорд әҙерләү технологиялары; сымдарҙы латунлау һ.б. ысулдар эшләнгән һәм производствоға индерелгән. С. етәкселегендә прециоз иретмәләр, тикшереүҙең физик алымдары, сәнәғәт һыуҙарын таҙартыу, коррозиянан һаҡлау, сәғәт пружиналары лаб., спектраль лаб. булдырылған; продукцияны контролдә тотоуҙың электрохимик, физик һәм механик һ.б. ысулдары үҙләштерелгән. 150-нән ашыу фәнни хеҙмәт һәм 30 уйлап табыу авторы. Сталин пр. лауреаты (1952). Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ (1966), “Почёт Билдәһе” (1969) орд. м-н бүләкләнгән.

Тәрж.  Г.Ҡ. Ҡунафина

 

Яндекс.Метрика